ตอนนี้ 15.30 น. วันที่ 10 กันยายน 2549 เช่นเคย
ป่านนี้เธอคงกำลังเดินซื้อของที่เกาะเกล้ดกับเพื่อนๆ ของเธอสนุกอยู่สินะ
แต่ฉันสิไม่สนุกเลยสักนิด
ความรู้สึกของฉันตอนนี้คือ "นี้คือสิ่งที่เธอต้องการสินะ"
ก็น่าจะบอกกันตั้งแต่เมื่อคืน
เฮ้อ......
เอาละฉันไปตามทางของฉันดีกว่า................................
หากมีโอกาส หากอีก 3 ปีข้างหน้าเธอยังอยู่ตรงนี้ (อย่างที่เธอบอกไว้)
เราคงได้พบกันอีก
สำหรับฉันแล้วทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเธอฉันจะเก็บมันไว้ทุกๆ อย่าง เก็บมันไว้ตลอดไป
*** ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆ ทุกอย่างที่เธอเคยมีให้ฉัน
*** ขอโทดสำหรับความเลวที่ฉันเคยทำกับเธอ
มีคำพูดอีกมากมายที่อยากจะบอก แต่ตอนนี้บอกไปก็เท่านั้น เพราะเธอไม่ได้อยู่ตรงหน้าฉันอีกแล้ว
ตอนนี้เธอก็มีวิถีชีวิต มีใครมากมาย ที่รอคอยที่จะดูแลเธอ ขอให้เธอมีความสุขและสมหวังในสิ่งที่คิด อย่าได้พบกับความผิดหวังอีกเลย
สำหรับฉัน จริงอยู่รอบข้างตัวฉัน มีคนอยู่มากมาย แต่ในใจนั้นว่างปล่าว ที่ตรงนั้นมันควรจะมีเธอและฉันไปยืนอยู่ด้วยกัน แต่สุดท้ายแล้วก็ฉันเองนี้แหละที่ทำลายมันด้วยมือของตัวเอง ขอโทดอีกครั้งที่ทำให้เธอผิดหวังและเสียใจ เสียใจ และเสียใจ
ฟังเพลงหน่อยมะ "เพลงของนาวิน ต้า" ชื่อเพลงไรจำไม่ได้ จำได้แต่เนื้อ ลองอ่านดูนะถ้ามีโอกาสได้มาอ่าน
รักของเธอ ที่เธอให้ฉันมันเต็มหัวใจ
ฉันคือคนไม่มีเยื่อใยทิ้งให้เธออ้างว้าง
และวันนั้นเธอคงเสียใจจนหมดทาง
จึงหันหลังจากฉันไปทั้งน้ำตา
และความจริงก็ทำให้ฉันต้องมาเสียใจ
ยิ่งนานไปยิ่งคิดถึงเธอ คิดอย่างน่าละอาย
อยากได้เธอคืนมา จะหาเธอได้ที่ไหน
เพิ่งจะรู้ว่าฉันทำลายหัวใจตัวเอง
แค่คำว่าฉันเสียใจ ทดแทนกันไม่ได้
สิ่งที่ฉันทำไว้เธอคงไม่ให้อภัย
อยากให้รู้แค่เพียง ว่าวันนี้ฉันร้องให้
เพิ่งจะรู้ที่ฉันทำไปนั้นต้องเสียเธอ
*** ประมาณนี้แหละมั้ง หลงๆ ลืมๆ ไปบ้าง ให้อภัยก็ละกัน
เอาละได้เวลาไปละตอนนี้ก็ 16.00 พอดี เด่วนัดเพื่อนกินเหล้าแก้เซ็งดีกว่า
ไม่ต้องห่วงนะถ้าโทรหาแล้วไม่เจอสัก 3 - 4 วัน คงเมาอยู่ที่ไหนสักแห่งในเมืองไทยนี้แหละ
บะบายครับ
หน้ามุ่ย (ขอสงวนสิทธิการใช้ชื่อนี้)
